ตัวอักษรญี่ปุ่นฮิรางานะ (Hiragana) คาตาคานะ (Katakana) 46 ตัว

ผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นกับครูภาษาญี่ปุ่นจะได้เรียนตัวอักษรในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งมีทั้งหมด 3 แบบด้วยกัน โดยทั้ง 3 แบบนี้เรียกว่า ตัวอักษรฮิรางานะ, ตัวอักษรคาตากานะและตัวอักษรคันจิ

อักษรญี่ปุ่นมี 3 แบบ ฮิรางานะ คาตาคานะ คันจิ

ตัวอักษรฮิรางานะ (Hiragana)

อักษรฮิรางานะ หรืออักษรภาพ มีพยัญชนะ 10 แถว 46 ตัวอักษร เช่น あ い　う　え　お

ในภาษาญี่ปุ่นมีสัญลักษณ์แทนเสียงหลักทั้งหมด 46 เสียง มีเสียงสระ 5 เสียง ได้แก่ あ(อะ), い(อิ), う(อุ), え(เอะ), お(โอะ) โดยปกติอักษรฮิรางานะจะใช้เขียนคำที่เป็นภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิม

あ
(a)
อะ		い
(i)
อิ		う
(u)
อุ		え
(e)
เอะ		お
(o)
โอะ
か
(ka)
คะ		き
(ki)
คิ		く
(ku)
คุ		け
(ke)
เคะ		こ
(ko)
โคะ
が
(ga)
กะ		ぎ
(gi)
กิ		ぐ
(gu)
กุ		げ
(ge)
เกะ		ご
(go)
โกะ
さ
(sa)
ซะ		し
(shi)
ชิ		す
(su)
ซุ		せ
(se)
เซะ		そ
(so)
โซะ
ざ
(za)
ซะ		じ
(ji)
จิ		ず
(zu)
ซุ		ぜ
(ze)
เซะ		ぞ
(zo)
โซะ
た
(ta)
ทะ		ち
(chi)
จิ		つ
(tsu)
ทสึ		て
(te)
เทะ		と
(to)
โทะ
だ
(da)
ดะ		ぢ
(ji)
จิ		づ
(zu)
ซุ		で
(de)
เดะ		ど
(do)
โดะ
な
(na)
นะ		に
(ni)
นิ		ぬ
(nu)
นุ		ね
(ne)
เนะ		の
(no)
โนะ
は
(ha)
ฮะ		ひ
(hi)
ฮิ		ふ
(fu)
ฟุ		へ
(he)
เฮะ		ほ
(ho)
โฮะ
ば
(ba)
บะ		び
(bi)
บิ		ぶ
(bu)
บุ		べ
(be)
เบะ		ぼ
(bo)
โบะ
ぱ
(pa)
ปะ		ぴ
(pi)
ปิ		ぷ
(pu)
ปุ		ぺ
(pe)
เปะ		ぽ
(po)
โปะ
ま
(ma)
มะ		み
(mi)
มิ		む
(mu)
มุ		め
(me)
เมะ		も
(mo)
โมะ
や
(ya)
ยะ		ゆ
(yu)
ยุ		よ
(yo)
โยะ
ら
(ra)
ระ		り
(ri)
ริ		る
(ru)
รุ		れ
(re)
เระ		ろ
(ro)
โระ
わ
(wa)
วะ		を
(wo)
โอะ		ん
(n/m)
อึน

ตัวอักษรฮิรางานะ เสียงขุ่น

ตัวอักษรฮิรางานะ เสียงขุ่น เรียกว่า だくおん (Daku on | ดะคุอน) คือการใส่เครื่องหมายลงบนอักษรฮิรางานะเพื่อสร้างพยัญชนะเสียงใหม่ ตัวอักษรฮิรางานะเสียงขุ่นมีทั้งหมด 25 ตัว ใช้เครื่องหมายที่ต่างกัน 2 แบบ คือ

  • 濁点 (Dakuten) ゛
  • 半濁点 (Handakuten) ゜

ต่อไปเรามาดูการเปลี่ยนเสียงด้วยเครื่องหมายเหล่านี้กัน

濁点 (だくてん | Dakuten | ดาคุเตง) คือเครื่องหมาย ขีดเล็กๆ 2 ขีด ที่ใส่บนมุมขวาบนของตัวอักษรฮิรางานะ ゛ เราอาจเรียกเครื่องหมายนี้ว่า てんてん (Ten ten | เตงเตง) ก็ได้ ทำหน้าที่เปลี่ยนเสียงพยัญชนะดังต่อไปนี้

เปลี่ยนเสียง H → B

เมื่อเติมเครื่องหมาย 濁点 (dakuten) ลงไป เสียง h จะกลายเป็นเสียง b

ば
(ba)
บะ		び
(bi)
บิ		ぶ
(bu)
บุ		べ
(be)
เบะ		ぼ
(bo)
โบะ

เปลี่ยนเสียง K → G

เมื่อเพิ่มเครื่องหมาย 濁点 (dakuten) เข้าไป เสียง k จะกลายเป็นเสียง g

が
(ga)
กะ		ぎ
(gi)
กิ		ぐ
(gu)
กุ		げ
(ge)
เกะ		ご
(go)
โกะ

เปลี่ยนเสียง S → Z

เมื่อเติมเครื่องหมาย 濁点 (dakuten) ลงไป เสียง s จะกลายเป็นเสียง Z (ยกเว้นอยู่หนึ่งตัวได้แก่ เสียง shi เมื่อเติม 濁点 (dakuten) เข้าไปจะกลายเป็นเสียง ji)

ざ
(za)
ซะ		じ
(ji)
จิ		ず
(zu)
ซุ		ぜ
(ze)
เซะ		ぞ
(zo)
โซะ

เปลี่ยนเสียง T → D

เมื่อเติมเครื่องหมาย 濁点 (dakuten) เข้าไป เสียง t จะกลายเป็นเสียง d

だ
(da)
ดะ		ぢ
(ji)
จิ		づ
(zu)
ซุ		で
(de)
เดะ		ど
(do)
โดะ

หมายเหตุ : ぢ และ づ แทบจะไม่ได้ใช้แทนเสียง ji และ zu เลย ดังนั้นให้ใช้ตัว じ และ ず แทน

半濁点 (Handakuten | ฮันดาคุเตง) ゜ คือ เครื่องหมายวงกลมเล็กๆ ไว้ที่มุมขวาบนของตัวอักษร ゜ เราอาจเรียกเครื่องหมายนี้ว่า まる (maru | มารุ) ก็ได้ ทำหน้าที่เปลี่ยนเสียงพยัญชนะดังต่อไปนี้

เปลี่ยนเสียง H → P

เมื่อเติมเครื่องหมาย 半濁点 (handakuten) เข้าไป เสียง h จะกลายเป็นเสียง p

ぱ
(pa)
ปะ		ぴ
(pi)
ปิ		ぷ
(pu)
ปุ		ぺ
(pe)
เปะ		ぽ
(po)
โปะ

ตัวอักษรคาตาคานะ (Katakana)

ใช้เขียนทับคำศัพท์ที่มาจากภาษาต่างประเทศ เช่น メッセージ (Messēji | ข้อความ) และ コンピューター (kompyu-ta- | คอมพิวเตอร์)

ตัวอักษรคาตากานะ (Katakana) นี้เป็นชุดตัวอักษรที่ใช้น้อยที่สุดในภาษาญี่ปุ่น

ตัวอักษรคาตากานะ (Katakana), ฮิรางานะ (Hiragana) และฟูริงานะ (Furigana) (ฮิรางานะที่มีขนาดเล็ก และเขียนถัดจากอักษรคันจิเพื่อแสดงให้เห็นว่าคันจิตัวนั้นอ่านว่าอย่างไร) เราเรียกรวมกันว่า “คานะ”

ア
(a)
อะ		イ
(i)
อิ		ウ
(u)
อุ		エ
(e)
เอะ		オ
(o)
โอะ
カ
(ka)
คะ		キ
(ki)
คิ		ク
(ku)
คุ		ケ
(ke)
เคะ		コ
(ko)
โคะ
ガ
(ga)
กะ		ギ
(gi)
กิ		グ
(gu)
กุ		ゲ
(ge)
เกะ		ゴ
(go)
โกะ
サ
(sa)
ซะ		シ
(shi)
ชิ		ス
(su)
ซุ		セ
(se)
เซะ		ソ
(so)
โซะ
ザ
(za)
ซะ		ジ
(ji)
จิ		ズ
(zu)
ซุ		ゼ
(ze)
เซะ		ゾ
(zo)
โซะ
タ
(ta)
ทะ		チ
(chi)
จิ		ツ
(tsu)
ทสึ		テ
(te)
เทะ		ト
(to)
โทะ
ダ
(da)
ดะ		ヂ
(ji)
จิ		ヅ
(zu)
ซุ		デ
(de)
เดะ		ド
(do)
โดะ
ナ
(na)
นะ		ニ
(ni)
นิ		ヌ
(nu)
นุ		ネ
(ne)
เนะ		ノ
(no)
โนะ
ハ
(ha)
ฮะ		ヒ
(hi)
ฮิ		フ
(fu)
ฮุ		ヘ
(he)
เฮะ		ホ
(ho)
โฮะ
バ
(ba)
บะ		ビ
(bi)
บิ		ブ
(bu)
บุ		ベ
(be)
เบะ		ボ
(bo)
โบะ
パ
(pa)
ปะ		ピ
(pi)
ปิ		プ
(pu)
ปุ		ペ
(pe)
เปะ		ポ
(po)
โปะ
マ
(ma)
มะ		ミ
(mi)
มิ		ム
(mu)
มุ		メ
(me)
เมะ		モ
(mo)
โมะ
ヤ
(ya)
ยะ		ユ
(yu)
ยุ		ヨ
(yo)
โยะ
ラ
(ra)
ระ		リ
(ri)
ริ		ル
(ru)
รุ		レ
(re)
เระ		ロ
(ro)
โระ
ワ
(wa)
วะ		ヲ
(wo)
โอ๊ะ		ン
(n/m)
อึน

ตัวอักษรคาตาคานะ เสียงขุ่น

ตัวอักษรคาตาคานะ เสียงขุ่น คล้ายกับตัวอักษรฮิรางานะเสียงขุ่น คือ การนำเครื่องหมาย 濁点 (Dakuten) และ 半濁点 (Handakuten) ใส่ลงบนมุมขวาด้านบนของตัวอักษรคาตาคานะ มีการเปลี่ยนเสียงเหมือนตัวอักษรฮิรางานะทุกอย่าง แค่เปลี่ยนจากอักษรฮิรางานะเป็นคาตาคานะเท่านั้น

ด้านล่างเป็นคาตาคานะที่ถูกเปลี่ยนเสียงโดยการใส่เครื่องหมาย 濁点 (Dakuten) ゛20 ตัว

ガ
(ga)
กะ		ギ
(gi)
กิ		グ
(gu)
กุ		ゲ
(ge)
เกะ		ゴ
(go)
โกะ
ザ
(za)
ซะ		ジ
(ji)
จิ		ズ
(zu)
ซุ		ゼ
(ze)
เซะ		ゾ
(zo)
โซะ
ダ
(da)
ดะ		ヂ
(ji)
จิ		ヅ
(zu)
ซุ		デ
(de)
เดะ		ド
(do)
โดะ
バ
(ba)
บะ		ビ
(bi)
บิ		ブ
(bu)
บุ		ベ
(be)
เบะ		ボ
(bo)
โบะ

ตารางด้านล่างเป็นตัวอักษรคาตาคานะที่เปลี่ยนเสียงโดยการใส่เครื่องหมาย 半濁点 (Handakuten) ゜5 ตัว

パ
(pa)
ปะ		ピ
(pi)
ปิ		プ
(pu)
ปุ		ペ
(pe)
เปะ		ポ
(po)
โปะ

ตัวอักษรคันจิ

ตัวอักษรที่มีลักษณะเหมือนคำที่มาจากภาษาจีน แต่คนญี่ปุ่นจะนำมาใช้ควบคู่กับตัวอักษรฮิรางานะ หรือ คาตาคานะ

ตัวอักษรคันจิจะแตกต่างจากอักษรคาตากานะและฮิรางานะ เพราะอักษรคันจิไม่ใช่ระบบที่นำตัวอักขระหลายตัวมาประกอบกันเพื่อสร้างเสียงหรือคำพูด ตัวอักษรคันจิเพียงตัวเดียวก็สามารถเป็นคำหนึ่งคำได้ ตัวอย่างตัวอักษรคันจิ เช่น 日本語 (Nihongo | ภาษาญี่ปุ่น)

ข้อควรรู้ : เนื่องจากประวัติศาสตร์ที่ซับซ้อนของตัวอักษรคันจิ ทำให้วิธีการอ่านคันจิโดยทั่วไปจะมีอยู่อย่างน้อยสองวิธีคือ

  • อ่านแบบองโยมิ (onyomi l การอ่านแบบภาษาจีนดั้งเดิม)
  • อ่านแบบคุนโยมิ (kunyomi l อ่านแบบพ้องเสียงกับคำศัพท์ญี่ปุ่นที่มีอยู่เดิม)

ยกตัวอย่างเช่น คำว่า 父 อ่านว่า “fu” ซึ่งเป็นการอ่านแบบองโยมิ และอ่านว่า “chichi” หากอ่านแบบคุนโยมิ เป็นต้น

ตัวอักษรโรมันจิ

โรมันจิไม่ใช่อักษรญี่ปุ่น แต่เป็นอักษรละตินที่ใช้เทียนเสียงภาษาญี่ปุ่นเพื่อช่วยให้เราเรียนภาษาญี่ปุ่นได้ง่าย

เมื่อรู้วิธีอ่านตัวอักษรญี่ปุ่นแล้ว การอ่านภาษาญี่ปุ่นจึงทำได้ง่ายขึ้น ให้เริ่มอ่านคำญี่ปุ่นง่ายๆ ก่อน เช่น

แน่นอนว่ายังมีบทความให้ความรู้เกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นอีกมากมายบนเว็บไซต์ของเรา เมื่ออ่านบทความแล้ว อย่าลืมทำแบบฝึกหัดเพื่อทดสอบความรู้ความเข้าใจภาษาญี่ปุ่นในหัวข้อที่ได้เรียนไปแล้ว เพื่อดูว่าเรามีความเข้าใจในหัวข้อนั้นๆ มากน้อยแค่ไหนกันด้วยนะครับ

อัพเดทล่าสุด: