พี่หวานหวาน สอนภาษาญี่ปุ่น

เสาคอนเทนต์ 4 แบบ (สัดส่วน 4:3:2:1)
=================================
แพ็กเกจ
Group Decode ~620B
Duo ~900B
Private Decode ⭐ ~1,400B
Corporate ~2,000B
========================
1. "เปิดโปงความเชื่อผิด"
"อย่าเพิ่งเรียนคันจิ ถ้าคุณอยากพูดได้ใน 2 เดือน"
"みんなの日本語 บทที่ 1 คือสาเหตุที่คุณพูดไม่ได้สักที"
"ผมสอนให้นักเรียน ลบ คำออกจากประโยค ไม่ใช่เติม"
"คนที่พูดญี่ปุ่นเก่ง ไม่ได้รู้ศัพท์เยอะ แต่รู้ว่าคำไหน 'ไม่ต้องพูด'"
"ถ้าคุณเงียบตอนคนญี่ปุ่นพูด ปัญหาไม่ใช่ไวยากรณ์ — คุณแค่ไม่มีaizuchi"
(相槌（あいづち / aizuchi） แปลว่า “คำหรือการตอบรับระหว่างฟังคู่สนทนา” เพื่อแสดงว่าเรากำลังฟัง เข้าใจ สนใจ หรือเห็นด้วย ในภาษาไทยใกล้เคียงกับคำว่า “อือ / ค่ะ / ครับ / จริงเหรอ / อย่างนั้นเอง / เข้าใจแล้ว”)

2. "โชว์ผลนักเรียนแบบ Before/After"
จอแบ่งครึ่ง: ซ้าย = สัปดาห์ 1 (เงียบ อึกอัก) / ขวา = สัปดาห์ 8 (พูดรัว)
ขึ้นตัวเลขบนจอ: "12 คำ/นาที → 68 คำ/นาที" — ตัวเลขคือสิ่งที่ทำให้คนเชื่อ
อันนี้แทบไม่มีครูไทยคนไหนทำ เพราะไม่มีใครวัดผล คุณวัด = คุณชนะทันที

3. "Micro-Lesson 20 วินาที" ชุด Repair Kit: "พูดไม่ออกทำไง? พูดคำนี้ 「なんて言うんだろう…」 คนญี่ปุ่นจะช่วยคุณเอง" ชุด Subtraction: ไล่ประโยคจากเต็ม → สั้นสุด ใน 15 วินาที

4. "ตัวตนครู" — ทำไมถึงคิดวิธีนี้ขึ้นมา / นักเรียนคนแรกที่พังแล้วกลับมาได้ / ความผิดพลาดที่คุณเคยเจอตอนเรียนเอง


วิธีทำให้ราคานี้ "ดูคุ้มที่สุด"
เทียบด้วยเวลา ไม่ใช่เงิน: "โรงเรียนทั่วไป 150 ชม. ที่นี่ 24 ชม. — คุณประหยัด 126 ชั่วโมงของชีวิต" (รายงานวิดีโอรายสัปดาห์ + กราฟความก้าวหน้า + LINE ตอบคำถามทุกวัน + Personal Script 200 ที่เขียนให้เฉพาะคน)
Reverse Guarantee: "ถ้าสัปดาห์ที่ 4 คุณยังคุยกับคนญี่ปุ่นไม่ได้ 3 นาที คืนเงินเต็ม"
— กล้าให้ได้ —

เรียนคอร์สละ 24 ชั่วโมง
ราคาค่าเรียนคอร์สละ 1400 บาท

หลักคิดหลัก: "ถอดรหัสก่อน จำทีหลัง"
==================================
แพ็กเกจ:
Group Decode ~556B,
Duo ~806B,
Private Decode ⭐ ~1,244B,
Corporate ~1,813B
==================================
สลับกับคอร์สพูดที่ใช้ Subtraction (ลบ) — คอร์สนี้ใช้ Decomposition (ถอด/แยกส่วน) เป็นแกนกลาง เพราะตัวอักษรญี่ปุ่นคือของที่ "ประกอบร่าง" ได้ ไม่ใช่ของที่ต้องท่องเป็นภาพนิ่ง
เสาหลัก 4 ข้อ
1. Radical Story Method (สร้างเรื่องจากส่วนประกอบ) แทนท่องจำรูปคันจิทั้งตัว ให้แยกเป็นส่วนประกอบ (บุชุ) แล้วผูกเป็นเรื่องราวสั้นๆ ที่ตลกหรือแปลก — สมองจำเรื่องราวได้ดีกว่าจำเส้น

2. Real-World Reading First (อ่านของจริงก่อนอ่านหนังสือเรียน) สัปดาห์แรกที่เรียนคันจิ ให้ฝึกอ่านจาก ของจริง ไม่ใช่ประโยคในตำรา: เมนูร้านอาหาร / ป้ายสถานีรถไฟ / บรรจุภัณฑ์สินค้า / สลิปใบเสร็จ - เรียงลำดับคันจิตาม "ความถี่ที่เจอในชีวิตจริง" ไม่ใช่ตามระดับ JLPT
นักเรียนรู้สึกว่า "เรียนวันนี้ พรุ่งนี้อ่านป้ายได้จริง" ทันที
3. Sound-Shape Bridge (เชื่อมกับคอร์สพูดที่มีอยู่) ทุกคันจิที่สอน ต้องโยงกับคำที่นักเรียนเคยพูดในคอร์สสนทนาแล้ว — ไม่สอนคันจิลอยๆ ที่ไม่เคยได้ยินเสียงมาก่อน

ตัวอย่าง: นักเรียนพูด 食べたい ได้แล้วจากคอร์สพูด → ค่อยสอนตัว 食 ในคอร์สนี้ → จำง่ายกว่าเพราะมีเสียง+ความหมายฝังในหัวอยู่แล้ว
4. Write-to-Confirm ไม่ใช่ Write-to-Memorize เขียนน้อยลง แต่เขียนแบบ "ยืนยันว่าจำได้" ไม่ใช่เขียนเพื่อพยายามจำ

อ่านออกก่อน (recognition) → พูดความหมายได้ → ค่อยเขียน ทีหลังสุด
สลับกับวิธีเดิมที่บังคับคัดตั้งแต่ยังจำไม่ได้เลย ทำให้เขียนแบบไม่เข้าใจ

=============================
"อ่านป้ายญี่ปุ่นได้ใน 6 สัปดาห์ ไม่ใช่ 6 เดือน" — เพราะสอนของจริงที่เจอบ่อยที่สุดก่อน ไม่เรียงตามหนังสือ
"จำคันจิด้วยเรื่องราว ไม่ใช่ด้วยการคัด" — ตอบโจทย์คนที่เคยเรียนคันจิแล้วเลิกเพราะเบื่อ
"ต่อยอดจากคอร์สพูดที่มีอยู่แล้ว" — ถ้าเคยเรียนคอร์สสนทนากับพี่หวานหวาน คอร์สนี้จะเร็วกว่าคนทั่วไป 2 เท่า เพราะมีเสียงในหัวอยู่แล้ว → นี่คือเหตุผลให้ cross-sell นักเรียนคอร์สพูดเดิมมาต่อคอร์สนี้ได้ทันที

เรียนคอร์สละ 16 ชั่วโมง
ราคาค่าเรียนคอร์สละ 1244 บาท